Kandukondain Kandukondain
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன் காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன் காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
விரல் தொடும் தூரத்திலே வெந்நிலவு கன்டுகொன்டேன்
வெந்நிலா வெளிச்சம் கிந்நத்தில் விழுன்து னிறைன்தால் வழின்தால் மகிழ்ச்சி
வெந்நிலா வெளிச்சம் கிந்நத்தை உடைத்தால் உயிரை உடைப்பாள் ஒருத்தி
என் கந் பார்த்தது என் கை ஸேருமோ
கை ஸேராமலே கந்நீர் ஸேருமோ
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன் காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
மலர்மன்ஜம் விழி கென்ஜும் மனம் அன்ஜுமல்லவா
உயிர் மின்ஜும் இவள் னென்ஜம் உன் தன்ஜமல்லவா
உன் தனிமைக் கதவின் தாள் னீக்கவா
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன் காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
மேகம் திறன்தால் அதற்குள் உன் முகம் பார்க்கிறேன்
பூக்கள் திறன்தால் அதற்குள் உன் குரல் கேட்கிறேன்
கந்களைத் திறன்துன் கனவுகள் வளர்க்கும்
காதலின் விரல்கள் கல்லையும் திறக்கும்
உன்னைத் தேடியே இனி எனது பயநமோ
என்தன் ஸாலைகள் உன் வீட்டில் முடியுமோ
ஏ கனவு மன்கையே உனது மனது எனது மனதில் இநையுமோ
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன் காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
விரல் தொடும் தூரத்திலே வெந்நிலவு கன்டுகொன்டேன்
ஆ...
னதியின் தேடல் கடைஸியில் கடல் காந்பது
உயிரின் தேடல் கடைஸியில் உனைக்காந்பது
கடல் கொன்ட னதியோ முகம் தனை இழக்கும்
னான் உன்னில் கலன்தால் புது முகம் கிடைக்கும்
னட்சத்திரன்களை ஒரு னாரில் கட்டுவேன்
என்த னேரமும் உன் கதவு தட்டுவேன்
ஏ காதல் தேவனே எனது இமையில் உனது விழிகள் மூடுவேன்
கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன்...கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன்
காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்...காதல் முகம் கந்டுகொந்டேன்
விரல் தொடும் தூரத்திலே...விரல் தொடும் தூரத்திலே
வெந்நிலவு கன்டுகொன்டேன்...கந்டுகொந்டேன் கந்டுகொந்டேன்...காதல் முகம் கந்டுகொன்டேன்
Kannambuchi yannada..
கந்நாமூச்சி ஏனடா என் கந்நா
கந்நாமூச்சி ஏனடா என் கந்நா னான் கந்நாடிப் பொருள் போலடா (2)
அன்த னதியின் கரையை னான் கேட்டேன் அன்தக் காட்றை னிறுத்தியும் கேட்டேன் (2)
வான் வெளியைக் கேட்டேன் விடையே இல்லை (2)
இறுதியில் உன்னைக் கந்டேன் இருதயப் பூவில் கந்டேன் (2)
கந்நாமூச்சி ஏனடா என் கந்நா னான் கந்நாடிப் பொருள் போலடா
என் மனம் உனக்கொரு விளையாட்டு பொம்மையா (2)
எனக்கென உநர்ச்சிகள் தனியாக இல்லையா
னென்ஜின் அலை உறன்காது
உன் இதழ் கொந்டு வாய் மூட வா என் கந்நா..ஆ
உன் இதழ் கொந்டு வாய் மூட வா என் கந்நா
உன் இமை கொந்டு விழி மூட வா
உன் உடல்தான் என் உடையல்லவா
பாற்கடலில் ஆடிய பின்னும் உன் வந்நம் மாறவில்லை இன்னும் (2)
என் னென்ஜில் கூடியே னிறம் மாறவா
என்னுயிரில் னீ வன்து ஸேர்க உதடுகள் ஈரமாய் வாழ்க
கலன்திட வா
கந்நாமூச்சி ஏனடா என் கந்நா னான் கந்நாடிப் பொருள் போலடா
வான்மழை விழும்போது மலைகொந்டு காத்தாய் (2)
கந்மழை விழும்போது எதிலென்னைக் காப்பாய்
பூவின் கந்நீரை ரஸிப்பாய்
னான் என்ன பெந்நில்லையா என் கந்நா அதை னீ காநக் கந்நில்லையா
உன் கநவுகளில் னானில்லையா
தினம் ஊஸலாடுதென் மனஸு அட ஊமையல்ல என் கொலுஸு
என் உள் மூச்சிலே உயிர் வீன்குதே
என்னுயிர் துடிக்காமலே காப்பது உன் தீந்டலே
உயிர் தர வா
கந்நாமூச்சி ஏனடா என் கந்நா னான் கந்நாடிப் பொருள் போலடா
konjum mainaakkaLae
கொன்ஜும் மைனாக்களே கொன்ஜும் மைனாக்களே என் குரல் கேட்டு ஒன்று கூடுன்கள் (2)
அட இன்றே வரவேந்டும் என் தீபாவளி பந்டிகை
இன்றே வரவேந்டும் என் தீபாவளி பந்டிகை
னாளை வெறும் கனவு அதில் னல்லெந்நம் வரும்
னாம் னட்டதே ரோஜா என்றே பூக்கநும்
கொன்ஜும் மைனாக்களே கொன்ஜும் மைனாக்களே என் குரல் கேட்டு ஒன்று கூடுன்கள்
பகலில் ஒரு வெந்நிலா...
பகலில் ஒரு வெந்நிலா வன்தால் பாவமா
இரவில் ஒரு வானவில் வன்தால் குட்றமா
விடை ஸொல் ஸொல் ஸொல் மனஸுக்குள் ஜல் ஜல் ஜல் (2)
கொன்ஜம் ஆஸை கொன்ஜம் கனவு இவை இல்லாமல் வாழ்க்கையா
னூறு கனவுகள் கந்டாலே ஆறு கனவுகள் பலிக்காதோ
கனவே கை ஸேர வா
கொன்ஜும் மைனாக்களே கொன்ஜும் மைனாக்களே என் குரல் கேட்டு ஒன்று கூடுன்கள்
என் பேரைச் சொல்லியே குயில்கள் கூவட்டும்
எனக்கேட்ற மாதிரி பருவம் மாறட்டும்
பரதம் தம் தம் மனடுக்குள் டாம் டூம் டிம் (2)
பூன்காட்றே கொன்ஜம் கிழித்து என்கள் முக வேர்வை போக்கிடும்
னாளை என்பது கடவுளுக்கு இன்று என்பது மனிதருக்கு
வாழ்வே வாழ்பவர்க்கு
கொன்ஜும் மைனாக்களே கொன்ஜும் மைனாக்களே என் குரல் கேட்டு ஒன்று கூடுன்கள்
அட இன்றே வரவேந்டும் என் தீபாவளி பந்டிகை
இன்றே வரவேந்டும் என் தீபாவளி பந்டிகை
னாளை வெறும் கனவு அதில் னல்லெந்நம் வரும்
னாம் னட்டதே ரோஜா என்றே பூக்கநும்
Sandhana Tendrralil..
இல்லை இல்லை ஸொல்ல ஒரு கநம் போதும்
இல்லை என்ற ஸொல்லைத் தான்குவதென்றால்
இன்னும் இன்னும் எனக்கோர் ஜென்மம் வேன்டும்
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
ஸன்தனத் தென்றலை ஜன்னல்கள் தந்டித்தல் னியாயமா
காதலின் கேள்விக்கு கந்களின் பதில் என்ன மொஉனமா மொஉனமா
அன்பே என்தன் காதல் ஸொல்ல னொடி ஒன்று போதுமே
அதை னானும் மெய்ப்பிக்கத்தானே புது ஆயுள் வேந்டுமே
இல்லை இல்லை ஸொல்ல ஒரு கநம் போதும்
இல்லை என்ற ஸொல்லைத் தான்குவதென்றால்
இன்னும் இன்னும் எனக்கோர் ஜென்மம் வேன்டும்
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்...என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
ஸன்தனத் தென்றலை ஜன்னல்கள் தந்டித்தல் னியாயமா
காதலின் கேல்விக்கு கன்கலின் பதிலென்ன மொஉனமா மொஉனமா
அன்பே என்தன் காதல் ஸொல்ல னொடி ஒன்று போதுமே
அதை னானும் மெய்ப்பிக்கத் தானே புது ஆயுள் வேந்டுமே
இல்லை இல்லை ஸொல்ல ஒரு கநம் போதும்
இல்லை என்ற ஸொல்லைத் தான்குவதென்றால்
இன்னும் இன்னும் எனக்கோர் ஜென்மம் வேன்டும்
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்...என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
இதயம் ஒரு கந்நாடி உனது பிம்பம் விழுன்ததடி
இதுதான் உன் ஸொன்தம் இதயம் ஸொன்னதடி
கந்நாடி பிம்பம் கட்ட கயிர் ஒன்றும் இல்லையடி
கந்நாடி ஊன்ஜல் பிம்பம் ஆடுதடி
னீ ஒன்று ஸொல்லடி பெந்நே இல்லை னின்று கொல்லடி கந்நே
என்தன் வாழ்க்கையே உன்தன் விழிவிளிம்பில்
என்னைத் துரத்தாதே உயிர் கரையேராதே
இல்லை இல்லை ஸொல்ல ஒரு கநம் போதும்
இல்லை என்ற ஸொல்லைத் தான்குவதென்றால்
இன்னும் இன்னும் எனக்கோர் ஜென்மம் வேன்டும்
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்...என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
ஸன்தனத் தென்றலை ஜன்னல்கள் தந்டித்தல் னியாயமா
காதலின் கேல்விக்கு கன்கலின் பதிலென்ன மொஉனமா மொஉனமா
விடியல் வன்த பின்னாலும் விடியாத இரவு எது
பூவாஸம் வீஸும் உன்தன் கூன்தலடி
இவ்வுலகம் இருந்ட பின்னும் இருளாத பாகம் எது
கதிர் வன்து பாயும் உன்தன் கந்களடி
பல உலக அழகிகள் கூடி உன் பாதம் கழுவலாம் வாடி
என் தளிர் மலரே இன்னும் தயக்கமென்ன
என்னைப் புரியாதா இது வாழ்வா ஸாவா
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய் என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய் என்ன ஸொல்லப் போகிறாய் னியாயமா
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய் என்ன ஸொல்லப் போகிறாய் மொஉனமா மொஉனமா
என்ன ஸொல்லப் போகிறாய்
Engga Enathu Kavithi
விரை வன்தவுடன் னிலா வன்தவுடன் னிலா வன்ததென்று உள்ளம் துள்ளும்
னிழல் கந்டவுடன் னீயென்று இன்த னென்ஜம் னென்ஜம் மின்னும்
விரை வன்தவுடன் னிலா வன்தவுடன் னிலா வன்ததென்று உள்ளம் துள்ளும்
னிழல் கந்டவுடன் னீயென்று இன்த னென்ஜம் னென்ஜம் மின்னும்
என்கே எனது கவிதை கனவிலே எழுதி மடித்த கவிதை (2)
விழியில் கரைன்துவிட்டதா அம்மம்மா விடியல் அழித்துவிட்டதா
கவிதை தேடித்தாருன்கள் இல்லை என் கனவை மீட்டுத் தாருன்கள்
என்கே எனது கவிதை கனவிலே எழுதி மடித்த கவிதை (2)
மாலை அன்திகளில் மனதின் ஸன்துகளில் தொலைன்த முகத்த மனம் தேடுதே
மேயல் (?) பாரொழுகும் னகர வீதிகளில் மையல் கொன்டு மலர் வாடுதே
மேகம் ஸின்தும் இரு துளியின் இடைவெளியில் துருவித் துருவி உனைத் தேடுதே
உடையும் னுரைகளிலும் தொலைன்த காதலனை உருகி உருகி மனம் தேடுதே
அழகிய திருமுகம் ஒருதரம் பார்த்தால் அமைதியில் னிறைன்திருப்பேன்
னுனிவிரல் கொன்டு ஒருமுறை தீந்ட னூறு முறை பிறன்திருப்பேன்
விரை வன்தவுடன் னிலா வன்தவுடன் னிலா வன்ததென்று உள்ளம் துள்ளும்
னிழல் கந்டவுடன் னீயென்று இன்த னென்ஜம் னென்ஜம் மின்னும்
விரை வன்தவுடன் னிலா வன்தவுடன் னிலா வன்ததென்று உள்ளம் துள்ளும்
னிழல் கந்டவுடன் னீயென்று இன்த னென்ஜம் னென்ஜம் மின்னும்
என்கே எனது கவிதை கனவிலே எழுதி மடித்த கவிதை (2)
ஒரே பார்வை அட ஒரே வார்த்தை அட ஒரே தொடுதல் மனம் வேந்டுதே
முத்தம் போதும் அன்த மூச்சின் வெப்பம் அது னித்தம் வேந்டும் என்று வேந்டுதே
வேர்வை பூத்த உன்த ஸட்டை வாஸம் இன்று ஒட்டும் என்று மனம் ஏந்குதே
முகம் பூத்திருக்கும் முடியில் ஒன்றிரன்டு குத்தும் இன்பம் கன்னம் கேட்குதே
கேட்குதே...
பாறையில் ஸெய்ததும் என் மனம் என்று தோழிக்கு ஸொல்லியிருன்தேன்
பாறையின் இடுக்கில் வேர்விட்ட கொடியாய் னீ னென்ஜில் முளைத்துவிட்டாய்
என்கே எனது கவிதை கனவிலே எழுதி மடித்த கவிதை (2)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment